اینجا تابلو ورود ممنوع است

در انتهای خیابانی یک طرفه

به هوای تو به آب و آتش زده ام

در چشمان تو

غزالی است هراسان

از آن روز که بازار ماهی ارائهان

به جایی دیگر رفت

علاقمندان تو

از جذبه ی چشمانت گریختند

و آیینه ها و چلچراغ ها

از فروغ نگاهت فروریختند

اما آن ماهی به جای مانده در خیابان

که با دهانی خونین

آب آب می گفت به قلاب توبود

عجیب بود و غریب

صیاد به دام تو افتاده بود

*

اردیبهشت ۱۴۰۴

تا هفت خط پیاله را پر کن

به سلامتی هر روز هفته

لب بر لب جام

زیبایی ات که از حد بگذرد

با هفت قلم آرایش

آغاز آن مستی بی پایان کار

لبالب از نیاز

به گاه دیدار

پیاله باز دور دگر زد

که مستانه به رقص درآمده ام

روزها می گذرند

و پیمانه ی عمر پر می شود

امیدی نیست

در آخرین لحظه حتی

نیم نگاهی از تو

ساغری شکسته ام

تهی از مستی دوست

چنان که از پیاله ی جان

نمانده به جای

حتی جرعه ای

*

اردیبهشت ۱۴۰۴